Kumpulan lain menikmati pertunjukan ganas kerana mereka merasakan mereka telah belajar sesuatu

 daripada tontonan itu. Dalam penyelidikan seram, orang seperti itu dirujuk sebagai "buku jari putih".

Seperti penggemar adrenalin, mereka merasakan emosi yang kuat daripada menonton filem seram. Walau bagaimanapun, mereka tidak suka emosi. Perasaan itu boleh diterima kerana adegan itu membantu mereka mempelajari sesuatu tentang kelangsungan hidup.

Sekarang, sensasi itu juga berkaitan dengan masokisme jinak: keseronokan pengalaman yang menyakitkan dan tidak menyenangkan - tetapi masih selamat. Jika kita boleh bertolak ansur dengan kesakitan, kita mungkin mendapat sesuatu. Sama seperti komedi "mengerikan" boleh mengajar kita kemahiran sosial, menonton keganasan boleh mengajar kita kemahiran bertahan.

Kumpulan terakhir nampaknya mendapat manfaat daripada kedua-duanya. Mereka menikmati keseronokan serta belajar sesuatu daripada adegan ganas. Dalam genre seram, orang seperti itu dipanggil "copers gelap". qqcitybet

Idea bahawa orang suka menonton keganasan 'selamat' pada skrin kerana ia boleh mengajar mereka sesuatu dipanggil "teori simulasi ancaman". Ini berdasarkan pemerhatian bahawa orang yang kelihatan berminat untuk menonton keganasan (golongan muda yang agresif) juga lebih cenderung untuk menghadapi atau menyebarkan keganasan itu.

Menyaksikan keganasan dari sofa yang selesa boleh menjadi satu langkah dalam menyediakan diri kita untuk menghadapi dunia yang penuh dengan keganasan dan bahaya. Keganasan, kemudian, menjadi menarik untuk alasan yang baik.

Menariknya, kajian baru-baru ini mendapati bahawa peminat adegan seram dan ngeri lebih berdaya tahan secara psikologi semasa pandemik COVID-19.

Adakah ini benar-benar keganasan yang kita suka?

Terdapat beberapa sebab untuk dipertimbangkan semula: adakah kita benar-benar menyukai keganasan?

Sebagai contoh, satu kajian meneliti tayangan filem The Fugitive - yang dikeluarkan pada tahun 1993 - kepada dua kumpulan. Satu kumpulan telah ditunjukkan filem yang tidak disunting, manakala satu lagi melihat versi yang disunting.

Ternyata, kedua-dua kumpulan sama-sama menyukai filem itu.

Dapatan ini disokong oleh kajian lain yang turut mendapati penghapusan adegan ganas tidak mengurangkan tahap kesukaan seseorang terhadap sesebuah filem. Malah terdapat bukti bahawa orang lebih suka filem tanpa adegan ganas daripada filem dengan adegan ganas.

Ramai orang mungkin menikmati sesuatu yang berkaitan dengan keganasan, dan bukannya keganasan itu sendiri. Contohnya, keganasan menimbulkan ketegangan dan kebimbangan. Kedua-dua perkara ini boleh membuatkan sesetengah orang berminat.

Kemungkinan lain ialah orang lebih suka menonton filem aksi daripada rancangan ganas.

Menonton adegan ganas juga boleh mencetuskan makna dalam proses mencari makna dalam kehidupan kita. Menonton adegan keganasan juga membolehkan kita merenung keadaan manusia, pengalaman yang kita hargai.

Terdapat juga "teori lencongan yang menyeronokkan" yang menunjukkan bahawa menonton adegan ganas menggembirakan kami, perasaan yang berterusan sehingga tamat persembahan, menjadikannya lebih menyeronokkan.